για να ακριβολογώ

   το πρόβλημα που συνάντησα στο ξεκίνημα της έρευνας ήταν το πώς θα ξεκινήσω, ποιους ανθρώπους θα ρωτήσω, πώς θα επικοινωνήσω μαζί τους, με τι ερωτήματα θα τους συναντήσω. Ήμουν μπερδεμένη, ρώτησα στο Χημείο, αλλά διαπίστωσα ότι οι ερωτήσεις μου ήταν ανεπαρκείς και το υλικό λιγοστό. Έτσι, αποφάσισα, αφού διάβασα κάποια άρθρα, βιβλία και έψαξα πολύ στα διαδίκτυο, να επισκεφθώ δημοσιογράφο, που ασχολείται με το θέμα του νερού ειδικότερα. Με κατατόπισε, με κατεύθυνε αλλά αυτό που με βοήθησε και έδωσε ώθηση στην συνέχεια ήταν ένα άρθρο που βρήκα, την εισήγηση των πολιτών του Βόλου προς τον Δήμαρχο. 

    Αξίζει να μου υπενθυμίσω ότι, για να συναντήσω ανθρώπους που θα μπορούσαν να με βοηθήσουν και να με πληροφορήσουν, προσπάθησα μέρες πριν. Οι επαγγελματικές τους υποχρεώσεις και κάποια απρόοπτα που τους συνέβαιναν, με καθυστερούσαν και με επηρέαζαν. Για ένα διάστημα, περίπου δύο τριών εβδομάδων η πορεία της έρευνας ήταν κατά κάποιο τρόπο στάσιμη. Ρωτούσα για το πότε θα είναι στις θέσεις τους και μου έλεγαν τηλεφώνησε πριν έρθεις. Αυτό με άγχωνε και με στενοχωρούσε. Πίστευα ότι θα μπορούσα να τελειώσω την έρευνα σε έναν μήνα. Αλλά τώρα, μετά από ενάμιση μήνα, βλέπω την πρόοδο που έχω κάνει. Δεν είχα θέσει ερωτήματα και προσπαθούσα να βγάλω άκρη. Μετά από μία συνάντηση με το καθηγητή μου συνειδητοποίησα όχι μόνο το μέγεθος του υλικού που πρέπει να βρω, αλλά και την σπουδαιότητα να βρίσκεις πληροφορίες, να τις συλλέγεις, να τις τακτοποιείς και να βρίσκεις τις ''τρύπες'' που πρέπει να καλυφθούν με περαιτέρω έρευνα. 

   Έτσι, όσο περίμενα μία συνάντηση με σχετικούς ανθρώπους, ξεκίνησα να διαβάζω βιβλία περιβαλλοντικής μηχανικής και να θέτω ερωτήματα, που νωρίτερα δεν τα είχα σκεφτεί. Είναι πολύ σημαντικό να θέτεις ερωτήματα, να ψάχνεις και να αναρωτιέσαι, μόνο έτσι μπορείς να φτιάξεις μια αυθεντική και πλούσια πηγή πληροφοριών. Το είχα καταλάβει μετά το ξεκίνημα. 

   Ήμουν πολύ αγχωμένη, και τώρα είμαι, γιατί βλέπω πόσο δύσκολο είναι να βρεις τους κατάλληλους ανθρώπους για να σε βοηθήσουν. Ο χρόνος περνά, με πιέζει και με αφήνει ''ανενεργή''.

Όπως προανέφερα, το πρώτο βήμα οι ερωτήσεις. Μόνο με ένα σχεδιάγραμμα της δουλειάς που έκανες και που πρόκειται να κάνεις μπορεί να σε βοηθήσει και να σε κατευθύνει. 

    Χθες, συνάντησα τον αρμόδιο της Δ.Ε.Υ.Α.Μ.Β. και τον παρακάλεσα να μου απαντήσει σε βασικές ερωτήσεις, όπως ποιος είναι ο τρόπος ύδρευσης της πόλης, ποια είναι η ποιότητα και ποια η ποσότητα της λήψης νερού από επιφανειακές και υπόγειες πηγές, ποιο είναι το βάθος τη λήψης νερού, αν μεταφέρεται νερό από άλλη περιοχή, σε ποια απόσταση και σε ποια ποσότητα, που βρίσκονται τα υδραγωγεία, οι γεωτρήσεις, τα αντλιοστάσια, οι πηγές, ποιος είναι ο όγκος και ο αριθμός των υδραγωγείων, πόσα χιλιόμετρα είναι όλο το δίκτυο ύδρευσης και ποιος ο αριθμός παροχών, ποια είναι η ποιότητα του νερού στην θέση λήψης, ποια είναι η απαραίτητη επεξεργασία του και ως προς ποιες παραμέτρους ώστε να καταστεί πόσιμο, ποια είναι η μεθοδολογία ελέγχου της ποιότητας του νερού σε χαρακτηριστικές θέσεις, όπως των κεντρικών αγωγών, των θέσεων δειγματοληψίας, σύμφωνα με την υγειονομική διάταξη, που γίνεται ο έλεγχος του νερού, σε τι χώρους, κάθε πότε γίνεται έλεγχος του νερού (που προορίζεται για πόση), στοιχεία από το Κέντρο Κίνησης Νερού που διασφαλίζει την ποσότητα και την ποιότητα της τροφοδότησης σε πόσιμο νερό. Τα ερωτήματα αυτά είναι βασικά και μέσα από τις απαντήσεις που αναμένω, με αγωνία για το πότε θα είναι έτοιμες και πόσες από αυτές, ελπίζω να προχωρήσει η έρευνα. Πραγματικά, πέρα από την κούραση, το τρέξιμο, το άγχος και την αγωνία, νιώθω μια διαφορά μέσα μου. Μπορώ να κάνω μια έρευνα μόνη, να ψάξω, να προβληματιστώ, να συμβουλευτώ, να ρωτήσω, να σκεφτώ, να ψυχολογήσω τον απέναντί μου, να καταλάβω αν θέλει να με βοηθήσει, αν είναι πρόθυμος, αν έχει τον χρόνο. Η πίεση που αισθάνομαι δεν προέρχεται μονάχα από την έρευνα, αλλά και από το γεγονός ότι έχω υποχρεώσεις και πέρα από την πτυχιακή εργασία. Η καθημερινή παρακολούθηση των μαθημάτων, οι απαιτήσεις ανά μάθημα και εκτός πανεπιστημίου, επιβάλλουν την οργάνωση του χρόνου. Όταν έχεις να κάνεις πολλά, θα πρέπει να τα οργανώνεις, ώστε να μπορείς να ανταπεξέρχεσαι σε όλα, όσο μπορείς. Αυτό το συνειδητοποίησα όταν ξεκίνησα την εργασία. Μετά το τέλος της εργασίας θα έχω αναθεωρήσει το τι μπορώ να κάνω. Με την εργασία αυτή, έχουν ανοίξει οι ορίζοντές μου. Όταν το άκουγα να το λένε, δεν είχα καταλάβει τι σήμαινε, παρ΄ όλο που το χρησιμοποιούσα και γω. Αυτό που κάνω το καιρό αυτό είναι η πεμπτουσία του νοήματος αυτού που άκουγα.